Conjugaison du verbe italien OBERARE
Nom des temps : français | italien - Traduction française : accabler
Indicatif
Présent
io oberotu oberi
lui obera
noi oberiamo
voi oberate
loro oberano
Passé composé
io ho oberatotu hai oberato
lui ha oberato
noi abbiamo oberato
voi avete oberato
loro hanno oberato
Imparfait
io oberavotu oberavi
lui oberava
noi oberavamo
voi oberavate
loro oberavano
Plus-que-parfait
io avevo oberatotu avevi oberato
lui aveva oberato
noi avevamo oberato
voi avevate oberato
loro avevano oberato
Passé simple
io oberaitu oberasti
lui oberò
noi oberammo
voi oberaste
loro oberarono
Passé antérieur
io ebbi oberatotu avesti oberato
lui ebbe oberato
noi avemmo oberato
voi aveste oberato
loro ebbero oberato
Futur simple
io obereròtu obererai
lui obererà
noi obereremo
voi obererete
loro obereranno
Futur antérieur
io avrò oberatotu avrai oberato
lui avrà oberato
noi avremo oberato
voi avrete oberato
loro avranno oberato
Subjonctif
Présent
che io oberiche tu oberi
che lui oberi
che noi oberiamo
che voi oberiate
che loro oberino
Passé
che io abbia oberatoche tu abbia oberato
che lui abbia oberato
che noi abbiamo oberato
che voi abbiate oberato
che loro abbiano oberato
Imparfait
che io oberassiche tu oberassi
che lui oberasse
che noi oberassimo
che voi oberaste
che loro oberassero
Plus-que-parfait
che io avessi oberatoche tu avessi oberato
che lui avesse oberato
che noi avessimo oberato
che voi aveste oberato
che loro avessero oberato
Impératif
Présent
-obera
oberi
oberiamo
oberate
oberino
Conditionnel
Présent
io oberereitu obereresti
lui obererebbe
noi obereremmo
voi oberereste
loro obererebbero
Passé
io avrei oberatotu avresti oberato
lui avrebbe oberato
noi avremmo oberato
voi avreste oberato
loro avrebbero oberato
Infinitif
Présent
oberarePassé
aver oberatoGérondif
Présent
oberandoPassé
avendo oberatoParticipe
Présent
oberanteoberanti
Passé
oberatooberati
oberata
oberate
Règle du verbe oberare
Terminaison générale des verbes en -are. Il s'agit d'un verbe régulier auquel on ajoute simplement la terminaison qui convient.
Cette conjugaison a trois exceptions : andare, dare et stare.
Particularités orthographiques les plus importantes :
- Les verbes en -care/-gare prennent un -h- devant les terminaisons commençant par -i- et -e- au présent, futur et conditionnel.
- Les verbes en -ciare/giare perdent le -i- et -e- du radical devant les terminaisons commençant par -e-/-i-.
- Les verbes en -iare peuvent garder ou perdre le -i- du radical devant une terminaison commençant par -i-.