Conjugaison du verbe italien LUSTRARE
Nom des temps : français | italien - Traduction française : lustrer
Indicatif
Présent
io lustrotu lustri
lui lustra
noi lustriamo
voi lustrate
loro lustrano
Passé composé
io ho lustratotu hai lustrato
lui ha lustrato
noi abbiamo lustrato
voi avete lustrato
loro hanno lustrato
Imparfait
io lustravotu lustravi
lui lustrava
noi lustravamo
voi lustravate
loro lustravano
Plus-que-parfait
io avevo lustratotu avevi lustrato
lui aveva lustrato
noi avevamo lustrato
voi avevate lustrato
loro avevano lustrato
Passé simple
io lustraitu lustrasti
lui lustrò
noi lustrammo
voi lustraste
loro lustrarono
Passé antérieur
io ebbi lustratotu avesti lustrato
lui ebbe lustrato
noi avemmo lustrato
voi aveste lustrato
loro ebbero lustrato
Futur simple
io lustreròtu lustrerai
lui lustrerà
noi lustreremo
voi lustrerete
loro lustreranno
Futur antérieur
io avrò lustratotu avrai lustrato
lui avrà lustrato
noi avremo lustrato
voi avrete lustrato
loro avranno lustrato
Subjonctif
Présent
che io lustriche tu lustri
che lui lustri
che noi lustriamo
che voi lustriate
che loro lustrino
Passé
che io abbia lustratoche tu abbia lustrato
che lui abbia lustrato
che noi abbiamo lustrato
che voi abbiate lustrato
che loro abbiano lustrato
Imparfait
che io lustrassiche tu lustrassi
che lui lustrasse
che noi lustrassimo
che voi lustraste
che loro lustrassero
Plus-que-parfait
che io avessi lustratoche tu avessi lustrato
che lui avesse lustrato
che noi avessimo lustrato
che voi aveste lustrato
che loro avessero lustrato
Impératif
Présent
-lustra
lustri
lustriamo
lustrate
lustrino
Conditionnel
Présent
io lustrereitu lustreresti
lui lustrerebbe
noi lustreremmo
voi lustrereste
loro lustrerebbero
Passé
io avrei lustratotu avresti lustrato
lui avrebbe lustrato
noi avremmo lustrato
voi avreste lustrato
loro avrebbero lustrato
Infinitif
Présent
lustrarePassé
aver lustratoGérondif
Présent
lustrandoPassé
avendo lustratoParticipe
Présent
lustrantelustranti
Passé
lustratolustrati
lustrata
lustrate
Règle du verbe lustrare
Terminaison générale des verbes en -are. Il s'agit d'un verbe régulier auquel on ajoute simplement la terminaison qui convient.
Cette conjugaison a trois exceptions : andare, dare et stare.
Particularités orthographiques les plus importantes :
- Les verbes en -care/-gare prennent un -h- devant les terminaisons commençant par -i- et -e- au présent, futur et conditionnel.
- Les verbes en -ciare/giare perdent le -i- et -e- du radical devant les terminaisons commençant par -e-/-i-.
- Les verbes en -iare peuvent garder ou perdre le -i- du radical devant une terminaison commençant par -i-.