Conjugaison du verbe italien IMPORRARE
Nom des temps : français | italien - Traduction française : imposer
Indicatif
Présent
io imporrotu imporri
lui imporra
noi imporriamo
voi imporrate
loro imporrano
Passé composé
io sono imporratotu sei imporrato
lui è imporrato
noi siamo imporrati
voi siete imporrati
loro sono imporrati
Imparfait
io imporravotu imporravi
lui imporrava
noi imporravamo
voi imporravate
loro imporravano
Plus-que-parfait
io ero imporratotu eri imporrato
lui era imporrato
noi eravamo imporrati
voi eravate imporrati
loro erano imporrati
Passé simple
io imporraitu imporrasti
lui imporrò
noi imporrammo
voi imporraste
loro imporrarono
Passé antérieur
io fui imporratotu fosti imporrato
lui fu imporrato
noi fummo imporrati
voi foste imporrati
loro furono imporrati
Futur simple
io imporreròtu imporrerai
lui imporrerà
noi imporreremo
voi imporrerete
loro imporreranno
Futur antérieur
io sarò imporratotu sarai imporrato
lui sarà imporrato
noi saremo imporrati
voi sarete imporrati
loro saranno imporrati
Subjonctif
Présent
che io imporriche tu imporri
che lui imporri
che noi imporriamo
che voi imporriate
che loro imporrino
Passé
che io sia imporratoche tu sia imporrato
che lui sia imporrato
che noi siamo imporrati
che voi siate imporrati
che loro siano imporrati
Imparfait
che io imporrassiche tu imporrassi
che lui imporrasse
che noi imporrassimo
che voi imporraste
che loro imporrassero
Plus-que-parfait
che io fossi imporratoche tu fossi imporrato
che lui fosse imporrato
che noi fossimo imporrati
che voi foste imporrati
che loro fossero imporrati
Impératif
Présent
-imporra
imporri
imporriamo
imporrate
imporrino
Conditionnel
Présent
io imporrereitu imporreresti
lui imporrerebbe
noi imporreremmo
voi imporrereste
loro imporrerebbero
Passé
io sarei imporratotu saresti imporrato
lui sarebbe imporrato
noi saremmo imporrati
voi sareste imporrati
loro sarebbero imporrati
Infinitif
Présent
imporrarePassé
essere imporratoGérondif
Présent
imporrandoPassé
essendo imporratoParticipe
Présent
imporranteimporranti
Passé
imporratoimporrati
imporrata
imporrate
Règle du verbe imporrare
Terminaison générale des verbes en -are. Il s'agit d'un verbe régulier auquel on ajoute simplement la terminaison qui convient.
Cette conjugaison a trois exceptions : andare, dare et stare.
Particularités orthographiques les plus importantes :
- Les verbes en -care/-gare prennent un -h- devant les terminaisons commençant par -i- et -e- au présent, futur et conditionnel.
- Les verbes en -ciare/giare perdent le -i- et -e- du radical devant les terminaisons commençant par -e-/-i-.
- Les verbes en -iare peuvent garder ou perdre le -i- du radical devant une terminaison commençant par -i-.