Conjugaison du verbe italien TANNARE
Nom des temps : français | italien - Traduction française : tanner
Indicatif
Présent
io tannotu tanni
lui tanna
noi tanniamo
voi tannate
loro tannano
Passé composé
io ho tannatotu hai tannato
lui ha tannato
noi abbiamo tannato
voi avete tannato
loro hanno tannato
Imparfait
io tannavotu tannavi
lui tannava
noi tannavamo
voi tannavate
loro tannavano
Plus-que-parfait
io avevo tannatotu avevi tannato
lui aveva tannato
noi avevamo tannato
voi avevate tannato
loro avevano tannato
Passé simple
io tannaitu tannasti
lui tannò
noi tannammo
voi tannaste
loro tannarono
Passé antérieur
io ebbi tannatotu avesti tannato
lui ebbe tannato
noi avemmo tannato
voi aveste tannato
loro ebbero tannato
Futur simple
io tanneròtu tannerai
lui tannerà
noi tanneremo
voi tannerete
loro tanneranno
Futur antérieur
io avrò tannatotu avrai tannato
lui avrà tannato
noi avremo tannato
voi avrete tannato
loro avranno tannato
Subjonctif
Présent
che io tanniche tu tanni
che lui tanni
che noi tanniamo
che voi tanniate
che loro tannino
Passé
che io abbia tannatoche tu abbia tannato
che lui abbia tannato
che noi abbiamo tannato
che voi abbiate tannato
che loro abbiano tannato
Imparfait
che io tannassiche tu tannassi
che lui tannasse
che noi tannassimo
che voi tannaste
che loro tannassero
Plus-que-parfait
che io avessi tannatoche tu avessi tannato
che lui avesse tannato
che noi avessimo tannato
che voi aveste tannato
che loro avessero tannato
Impératif
Présent
-tanna
tanni
tanniamo
tannate
tannino
Conditionnel
Présent
io tannereitu tanneresti
lui tannerebbe
noi tanneremmo
voi tannereste
loro tannerebbero
Passé
io avrei tannatotu avresti tannato
lui avrebbe tannato
noi avremmo tannato
voi avreste tannato
loro avrebbero tannato
Infinitif
Présent
tannarePassé
aver tannatoGérondif
Présent
tannandoPassé
avendo tannatoParticipe
Présent
tannantetannanti
Passé
tannatotannati
tannata
tannate
Règle du verbe tannare
Terminaison générale des verbes en -are. Il s'agit d'un verbe régulier auquel on ajoute simplement la terminaison qui convient.
Cette conjugaison a trois exceptions : andare, dare et stare.
Particularités orthographiques les plus importantes :
- Les verbes en -care/-gare prennent un -h- devant les terminaisons commençant par -i- et -e- au présent, futur et conditionnel.
- Les verbes en -ciare/giare perdent le -i- et -e- du radical devant les terminaisons commençant par -e-/-i-.
- Les verbes en -iare peuvent garder ou perdre le -i- du radical devant une terminaison commençant par -i-.