logo


Konjugation des italienischen Verbs SONARE

(o > uo) -

Indikativ

Präsens
io suono
tu suonhi
lui suona
noi soniamo
voi sonate
loro suonano
Perfekt
io sono sonato
tu sei sonato
lui è sonato
noi siamo sonati
voi siete sonati
loro sono sonati
Imperfekt
io sonavo
tu sonavi
lui sonava
noi sonavamo
voi sonavate
loro sonavano
Plusquamperfekt
io ero sonato
tu eri sonato
lui era sonato
noi eravamo sonati
voi eravate sonati
loro erano sonati
Passato remoto
io sonai
tu sonasti
lui sonò
noi sonammo
voi sonaste
loro sonarono
Trapassato remoto
io fui sonato
tu fosti sonato
lui fu sonato
noi fummo sonati
voi foste sonati
loro furono sonati
Futur
io sonerò
tu sonerai
lui sonerà
noi soneremo
voi sonerete
loro soneranno
Futur perfekt
io sarò sonato
tu sarai sonato
lui sarà sonato
noi saremo sonati
voi sarete sonati
loro saranno sonati

Konjunktiv

Präsens
che io suonhi
che tu suonhi
che lui suonhi
che noi soniamo
che voi soniate
che loro suonhino
Perfekt
che io sia sonato
che tu sia sonato
che lui sia sonato
che noi siamo sonati
che voi siate sonati
che loro siano sonati
Imperfekt
che io sonassi
che tu sonassi
che lui sonasse
che noi sonassimo
che voi sonaste
che loro sonassero
Plusquamperfekt
che io fossi sonato
che tu fossi sonato
che lui fosse sonato
che noi fossimo sonati
che voi foste sonati
che loro fossero sonati

Imperativ

Präsens
-
suona
suonhi
soniamo
sonate
suonhino
 
 
 

Bedingt

Präsens
io sonerei
tu soneresti
lui sonerebbe
noi soneremmo
voi sonereste
loro sonerebbero
Perfekt
io sarei sonato
tu saresti sonato
lui sarebbe sonato
noi saremmo sonati
voi sareste sonati
loro sarebbero sonati
 
 

Infinitiv

Präsens
sonare
Perfekt
essere sonato
 
 

Gerundium

Präsens
sonando
Perfekt
essendo sonato
 
 

Partizip

Präsens
sonante
sonanti
Perfekt
sonato
sonati
sonata
sonate