logo


Konjugation des italienischen Verbs SANCIRE

Indikativ

Präsens
io sancisco
tu sancisci
lui sancisce
noi sanciamo
voi sancite
loro sanciscono
Perfekt
io ho sancito
tu hai sancito
lui ha sancito
noi abbiamo sancito
voi avete sancito
loro hanno sancito
Imperfekt
io sancivo
tu sancivi
lui sanciva
noi sancivamo
voi sancivate
loro sancivano
Plusquamperfekt
io avevo sancito
tu avevi sancito
lui aveva sancito
noi avevamo sancito
voi avevate sancito
loro avevano sancito
Passato remoto
io sancii
tu sancisti
lui sancì
noi sancimmo
voi sanciste
loro sancirono
Trapassato remoto
io ebbi sancito
tu avesti sancito
lui ebbe sancito
noi avemmo sancito
voi aveste sancito
loro ebbero sancito
Futur
io sancirò
tu sancirai
lui sancirà
noi sanciremo
voi sancirete
loro sanciranno
Futur perfekt
io avrò sancito
tu avrai sancito
lui avrà sancito
noi avremo sancito
voi avrete sancito
loro avranno sancito

Konjunktiv

Präsens
che io sancisca
che tu sancisca
che lui sancisca
che noi sanciamo
che voi sanciate
che loro sanciscano
Perfekt
che io abbia sancito
che tu abbia sancito
che lui abbia sancito
che noi abbiamo sancito
che voi abbiate sancito
che loro abbiano sancito
Imperfekt
che io sancissi
che tu sancissi
che lui sancisse
che noi sancissimo
che voi sanciste
che loro sancissero
Plusquamperfekt
che io avessi sancito
che tu avessi sancito
che lui avesse sancito
che noi avessimo sancito
che voi aveste sancito
che loro avessero sancito

Imperativ

Präsens
-
sancisci
sancisca
sanciamo
sancite
sanciscano
 
 
 

Bedingt

Präsens
io sancirei
tu sanciresti
lui sancirebbe
noi sanciremmo
voi sancireste
loro sancirebbero
Perfekt
io avrei sancito
tu avresti sancito
lui avrebbe sancito
noi avremmo sancito
voi avreste sancito
loro avrebbero sancito
 
 

Infinitiv

Präsens
sancire
Perfekt
aver sancito
 
 

Gerundium

Präsens
sancendo
Perfekt
avendo sancito
 
 

Partizip

Präsens
sancente
sancenti
Perfekt
sancito
sanciti
sancita
sancite